S-MAS Sprint

Stanowisko decyduje o tym, czy nagranie w ogóle nadaje się do oceny. Ustaw je raz, zmierz, zapisz wymiary i odtwarzaj identycznie przy każdym kolejnym badaniu — tylko wtedy porównujesz zawodnika, a nie ustawienie kamery.

• Poziom: linie podłoża i ścian w kadrze są poziome (włącz siatkę i poziomicę w aparacie).
• Kamera stoi nieruchomo przez całą próbę — nie panoramuj i nie zbliżaj. Zbliżenie robi aplikacja.
• Cała sylwetka w kadrze przy każdym kroku, od czubka głowy po stopy.

Zrób próbny przebieg w truchcie i obejrzyj go od razu — to 30 sekund, które ratują całą sesję.

Mechanika sprintu zależy od rozgrzewki, zmęczenia i motywacji. Ważniejsze od „idealnej” rozgrzewki jest to, żeby była zawsze taka sama.

• Do analizy wybierz próbę z najlepszym czasem na lotnych 10 m albo — bez pomiaru czasu — próbę typową, bez potknięcia. Ustal zasadę raz i trzymaj się jej.
• Oceniasz nogę bliższą kamerze. Drugą stronę oceniasz z prób w przeciwnym kierunku (kamera zostaje na miejscu).
• Po każdej próbie zanotuj nazwę pliku, czas i uwagi zawodnika (dolegliwości, RPE).

Otwórz sprint.oleksysport.com w przeglądarce telefonu lub komputera. Widok analizy to kreator z sześcioma krokami — nie przejdziesz dalej, zanim poprzedni krok nie zostanie domknięty. Nagrania i oceny zostają na urządzeniu.

• Zawodnik: zakładka „Zawodnicy” → „+ Dodaj”. Imię i inicjał nazwiska, rocznik, pozycja i wzrost. Wzrost wpisuj zawsze — pozwala skalibrować obraz bez dodatkowych pomiarów.
• Krok 1 · Nagranie: wczytaj plik z galerii. Pole „Klatkaż” musi pokazywać klatkaż ZAPISU (120 lub 240), nie odtwarzania. Zaznacz warunki protokołu i ustaw kierunek biegu.
• Krok 2 · Zawodnik i skala: wybierz zawodnika i sposób kalibracji — „Wzrost zawodnika” albo „Dwa punkty” (stuknij oba pachołki i wpisz 2,00 m). Bez skali dostaniesz czasy i ocenę, ale nie długość kroku ani prędkość.
• Krok 3 · Skan AI: ustaw zakres A–B na jeden cykl (od oderwania stopy do ponownego postawienia tej samej stopy), potem „AI: zakres → fazy”. Przy ruchliwym tle użyj „Ramki zawodnika”.

AI podpowiada — nie ocenia. Skan proponuje pięć znaczników faz i liczy czasy kontaktu, lotu i kroku. Każdy znacznik zatwierdzasz ręcznie, każdą pozycję oceniasz sam.

Ocena S-MAS nie dotyczy „całego biegu”, tylko pięciu konkretnych klatek jednego cyklu. Najczęstsze źródło rozbieżności między oceniającymi to nie różne zdanie o mechanice, tylko różne klatki.

• Stuknij znacznik, obejrzyj klatki −2…+2 przyciskami −1/+1 i zatwierdź właściwą.
• Obejrzyj cały cykl w tempie 0,1× lub 0,25× — kolejność musi się zgadzać: CTO → MVP → LSW → TD → MST.
• Jeśli żadna klatka nie pasuje idealnie, wybierz bliższą definicji i zanotuj to w uwagach.

Każdą pozycję oceniasz w klatce jej fazy, nie na podstawie wrażenia z całego biegu: 0 — mechanika prawidłowa, 1 — cecha obecna. Suma od 0 do 12 — im niżej, tym lepiej.

Błąd pomiaru skali wynosi około 1 punktu. Różnica jednego punktu między badaniami mieści się w niepewności metody — sygnałem do działania jest zmiana o 2 punkty lub więcej.

• Oceniaj „na ślepo”, bez zaglądania do poprzedniego wyniku zawodnika.
• Co jakiś czas oceń to samo nagranie ponownie po 48 h albo daj je drugiej osobie. Różnica powyżej 1 punktu zwykle oznacza różne klatki faz.

Ocena kończy się dopiero raportem i planem. Zawodnik i trener potrzebują obrazu, jednej liczby z interpretacją i krótkiej listy, co robić dalej.

• W raporcie maksymalnie 1–3 priorytety, od najważniejszego — nie wszystkie jedynki naraz. Najpierw pozycje związane z kontaktem i przyjęciem obciążenia (7, 9, 10, 12), potem wymach (2, 4, 5) i tułów (3, 6).
• Retest co 4–6 tygodni pracy korekcyjnej, w identycznych warunkach: miejsce, kamera, rozbieg, rozgrzewka, obuwie, zasada wyboru próby.